Frank Abagnale Αφιέρωμα

Αφιερώματα
 Frank Abagnale Αφιέρωμα
Ο Mr. "Πιάσε με αν μπορείς" είναι ο Frank Abagnale και αυτή είναι η ζωή του.
 
Πολλοί έχετε διαβάσει για αυτόν. Ακόμα περισσότεροι έχετε δει την ζωή του σε ταινία. Όλοι θαυμάσατε, αν όχι τα "κατορθώματά" του, σίγουρα την μαεστρία του. 
Σήμερα είναι ένας άνθρωπος του πνεύματος (ίσως ακόμα ζει μέσα του κάτι από τον πατέρα του). Χαρισματικός ομιλητής, υπεύθυνος και τρυφερός οικογενειάρχης. Δεν ήπιε ή κάπνισε ποτέ, ίσως λόγω της καθολικής ανατροφής του. Οι καλοί του φίλοι μιλούν για έναν άνθρωπο με σεβασμό, αυθεντικό και γενναιόδωρο σε όλους τους τομείς της ζωής του. "Επιμένει να πληρώνει για τα πάντα, ταξίδια, γεύματα, parking, τα πάντα", λέει καλός του συνάδελφος. Εδώ και πολλά χρόνια κρατάει χαμηλό προφίλ. Και έχει αλλάξει πολύ από εκείνη την περίοδο της άγριας εφηβείας του. "Αυτή η περίοδος ήταν μόνο πέντε χρόνια της ζωής μου. Ήμουν μόνο ένας έφηβος, αλλά τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν επικεντρώνονται ποτέ σε αυτά που έχω κάνει από τότε. Είχα φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή μου. Γι' αυτό και ο Steven Spielberg αγάπησε την ιστορία μου". 
 
Είναι σύμβουλος και λέκτορας της ακαδημίας και των γραφείων του FBI και διοικεί την Abagnale & Associates, εταιρεία παροχής συμβουλών για την οικονομική απάτη. 
Ο Steven Spielberg μετέτρεψε το ημι-αυτοβιογραφικό του βιβλίο, σε ταινία μεγάλου μήκους, η οποία προβλήθηκε το 2002 στην μεγάλη οθόνη με τον γνωστό τίτλο "Πιάσε με αν μπορείς"( Catch Me If You Can), με τον Leonardo DiCaprio να υποδύεται τον ρόλο του νεαρού απατεώνα και τον Tom Hanks τον πράκτορα του FBI που τον ακολουθεί. Μάλιστα, στην ταινία της ζωής του, κάνει και ο ίδιος μια εμφάνιση ως γαλλικός αστυνομικός που έχει τον DiCaprio υπό κράτηση. Το ομώνυμο μιούζικαλ έλαβε 4 υποψηφιότητες στα Tony Awards, συμπεριλαμβανομένου του Best Musical και κερδίζοντας αυτό του Καλύτερο Ηθοποιού για τον Norbert Leo Butz. 
 
Από τα 15 έως τα 21 του, αποτέλεσε τον εφιάλτη των αμερικανικών αρχών. Ευρηματικός, παρά το νεαρό της ηλικίας του. Αδίστακτος και ευέλικτος, πάντα ένα βήμα μπροστά από τους διώκτες του. Καλλιτέχνης στην πλαστογραφία και στην αλλαγή ρόλων.
Άλλαξε τουλάχιστον 8 διαφορετικές ταυτότητες, μεταξύ άλλων αυτές του πιλότου, του γιατρού, του δικηγόρου, μέχρι και του αντιπροσώπου των γραφείων των φυλακών της Αμερικής. Απέδρασε από την αστυνομική κράτηση δύο φορές, πριν ακόμα κλείσει τα 21. Έγινε ένας από τους πιο διάσημους απατεώνες όλων των εποχών και πριν καλά καλά εκτίσει την ποινή των 5 ετών η ομοσπονδιακή κυβέρνηση τον πήρε στη δούλεψή της. 
 
Ο Frank William Abagnale, Jr. γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1948 στην Νέα Υόρκη και μεγάλωσε εκεί μέχρι τα 16 του χρόνια μαζί με τα τρία αδέρφια του. Η γαλλίδα μητέρα του Paulette αποφάσισε να ζήσει χωριστά από τον σύζυγό της Frank Abagnale τον γηραιότερο, όταν ο μικρός Frank ήταν ακόμη 12 ετών, ενώ το διαζύγιό τους ήρθε δύο χρόνια αργότερα.
Ο χωρισμός των γονιών του, του κόστισε πολύ. Τότε αισθάνθηκε πρώτη φορά την ανάγκη του να δραπετεύσει από την πραγματικότητά του. "Ξεκίνησε ως ένας τρόπος επιβίωσης, μετατράπηκε σε περιπέτεια και κατέληξε κυνηγητό", εξηγεί.
 
Πρώτο θύμα… ο πατέρας του
 
Για τον νεαρό Frank, ο πατέρας του αποτελούσε πρότυπό. Εύπορος νεοϋορκέζος, δυναμικός, κοινωνικός, μορφωμένος, λάτρης της πολιτικής και του θεάτρου, ήταν ο άνθρωπος που παρατηρούσε πάντοτε με θαυμασμό. Αυτός στον οποίον ήθελε να μοιάσει.
Αυτός που θα γινόταν το πρώτο θύμα του. Αυτό θα γίνει όταν του δώσει την πιστωτική κάρτα για βενζίνη και ένα φορτηγό για να τον βοηθήσει σε μια μετακόμιση για την δουλειά του. Ο 15χρονος Frank ξεκίνησε να αγοράζει ελαστικά, μπαταρίες και άλλα εξαρτήματα αυτοκινήτου στα πρατήρια καυσίμων με την κάρτα αυτή και στη συνέχεια ζητούσε τα χρήματα του πίσω σε μετρητά για να επιστρέψει τα προϊόντα που είχε αγοράσει. Το αποτέλεσμα ήταν ένας λογαριασμός 3.400 δολαρίων στο όνομα του πατέρα του, αρκετά μεγάλο ποσό για τότε. Και αυτό ήταν μόνο η αρχή…
 
Απίθανες ιστορίες απάτης
 
Ο Abagnale χειριζόταν εξαιρετικά τα παιχνίδια εμπιστοσύνης. Ξεκίνησε υπογράφοντας επιταγές με τον προσωπικό λογαριασμό του, μα πριν η τράπεζα ζητήσει την πληρωμή της, άνοιγε καινούργιους  λογαριασμούς σε διαφορετικές τράπεζες με νέες ταυτότητες. Με την πάροδο του χρόνου, πειραματίστηκε και ανέπτυξε κι άλλες δυνατότητες εξαπάτησης. Εκτυπώνοντας σχεδόν τέλεια αντίγραφα προσωπικών επιταγών και κερδίζοντας την εμπιστοσύνη των τραπεζών με βάση το υπόλοιπα του λογαριασμού του, απομυζούσε χρήματα από αυτές. Ένα άλλο του τέχνασμα ήταν να εκτυπώνει μαγνητικά τον αριθμό λογαριασμού του σε γνήσια φύλλα κατάθεσης. Έτσι, οι καταθέσεις που συντάχθηκαν σε αυτά τα εμβάσματα από πελάτες της τράπεζας, αντί να εισέρχονται στους λογαριασμούς των νόμιμων πελατών εισέρχονταν στον δικό του.
 
Βαθιά επιθυμία του Frank, όμως, ήταν να ταξιδέψει, για την ακρίβεια, να πετάξει σε όλον τον κόσμο. Χωρίς να πληρώσει. Όνειρο, όχι απλώς επιθυμία. Και θα το έκανε πάση θυσία πραγματικότητα, με τον δικό του μοναδικό και φυσικά καθόλα παράνομο τρόπο. Θα γίνει πιλότος, χωρίς να ξέρει να πιλοτάρει. Απλώς, θα φορέσει μια στολή της Pan American World Airways, την οποία θα αποκτήσει από την ίδια την εταιρεία, ισχυριζόμενος ότι εργαζόταν  γι 'αυτούς, αλλά έχασε  τη στολή του, ενώ την πήγε για καθάρισμα στο ξενοδοχείο που διέμενε και επιθυμούσε μια νέα. Η στολή ήταν στα χέρια του και η ψεύτικη ταυτότητα υπαλλήλου έτοιμη. Αμέσως μετά σφυρηλάτησε μια άδεια πιλότου της Ομοσπονδιακής Αεροπορικής Διοίκησης. Οι ουρανοί ήταν δικοί του.
Η Pan Am εκτιμά ότι μεταξύ 16 και 18 ετών, ο Abagnale πέταξε πάνω από 1.000.000 μίλια συμμετέχοντας σε περισσότερες από 250 πτήσεις και επισκέφθηκε 26 χώρες. Ως πιλότος, έμεινε δωρεάν σε όλα τα ξενοδοχεία κατά τη διάρκεια της αεροπορικής του "καριέρας" και βέβαια, τα πάντα, από το φαγητό, μέχρι το κατάλυμα, τιμολογήθηκαν στην αεροπορική εταιρεία. Συχνά, κατά την πτήση οι πραγματικοί πιλότοι του ζητούσαν να πάρει τον έλεγχο του αεροπλάνου. Και το έκανε. Πέταξε στα 30.000 πόδια. Πήρε τα χειριστήρια και έδωσε εντολή στον αυτόματο πιλότο, έχοντας  πολύ μεγάλη επίγνωση, όπως ο ίδιος παραδέχτηκε, ότι είχε 140 ζωές, συμπεριλαμβανομένης και της δικής του, στα χέρια του. Χαρακτηριστικά είχε δηλώσει: "… δεν μπορούσα να πετάξω ούτε χαρταετό".
 
Στην συνέχεια, έγινε βοηθός διδασκαλίας στο τμήμα της Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Brigham Young για ένα εξάμηνο με το όνομα Frank Adams, αν και το Πανεπιστήμιο Brigham Young αμφισβητεί το γεγονός. 
 
Σειρά είχε η ιατρική. Για έναν χρόνο ήταν επικεφαλής παιδίατρος σε ένα νοσοκομείο της Γεωργίας με το ψευδώνυμο Frank Williams, όταν ως πιλότος, παραλίγο να συλληφθεί στην αποβίβαση μιας πτήσης στη Νέα Ορλεάνη. Το επάγγελμα του γιατρού ήρθε αυθόρμητα στο μυαλό του, καθώς συμπλήρωνε τη φόρμα ενοικίασης του σπιτιού, που προσωρινά θα έμενε. Στο ίδιο συγκρότημα διαμερισμάτων έμενε ένας πραγματικός γιατρός, με τον οποίο ανέπτυξε φιλικές σχέσεις. Τότε δέχτηκε την πρόταση να επιβλέπει για ένα μικρό διάστημα τους ντόπιους ασκούμενους,  μέχρι το τοπικό νοσοκομείο να βρει κάποιον άλλον. Η θέση αυτή, έμοιαζε στα μέτρα του, αφού οι επόπτες δεν έκαναν ουσιαστικό ιατρικό έργο. Κατάφερνε να κρυφτεί καλά, σχεδόν σε όλα τα καθήκοντά του, αφήνοντας τους ασκούμενους να χειρίζονται τα περιστατικά. Τα πράγματα για πρώτη φορά σοβάρεψαν για τον ριψοκίνδυνο νεαρό, όταν ένα βρέφος κινδύνεψε από στέρηση οξυγόνου, επειδή ο ίδιος δεν είχε ιδέα τι εννοούσε η νοσοκόμα όταν μίλησε για "μπλε μωρό". Όταν συνειδητοποίει ότι θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, αποχωρεί από τον ρόλο του.
 
Η νομική έμοιαζε πιο εύκολη υπόθεση. Ενώ παρουσιαζόταν ως  ανώτερος υπάλληλος της Pan Am, με το όνομα "Robert Black", ο Abagnale σφυρηλατεί το πτυχίο της νομικής του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, περνά τις εξετάσεις και μόλις 19 χρονών, πιάνει δουλειά στο γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Λουιζιάνα. Ούτε εδώ θα είναι εύκολα τα πράγματα, καθώς ο εισαγγελέας θα τον βομβαρδίσει με ερωτήσεις σχετικά με τη θητεία του στο Χάρβαρντ. Φυσικά, ο Abagnale τι θα μπορούσε να απαντήσει για ένα πανεπιστήμιο που δεν είχε παρακολουθήσει ποτέ; Οκτώ μήνες αργότερα παραιτήθηκε, μαθαίνοντας ότι ο εισαγγελέας είχε ξεκινήσει έρευνες για αυτόν.
 
Συλλαμβάνεστε! (;)
 
Η αλήθεια δεν μπορεί να κρυφτεί για πάντα. Ο  Abagnale συλλαμβάνεται στη Γαλλία, το 1969, όταν ο συνοδηγός της Air France, τον αναγνωρίζει και ενημερώνει την αστυνομία. Με τη σύλληψή του, 12 χώρες στις οποίες είχε διαπράξει απάτη ζητούν την έκδοση του. Μετά από μια διήμερη δίκη, για πρώτη φορά παραμένει στην φυλακή του Perpignan με ποινή ενός έτους που ο προεδρεύων δικαστής μειώνει σε έξι μήνες. Κρατείται γυμνός σε ένα μικροσκοπικό, βρώμικο, ανήλιαγο κελί, όπου δεν του επιτρέπεται ποτέ να βγαίνει. Το κελί δεν έχει εγκαταστάσεις τουαλέτας, στρώμα ή κουβέρτα, με το φαγητό και το νερό να είναι αυστηρά περιορισμένα.
Στη συνέχεια θα εκδοθεί στη Σουηδία, με πιο ανθρώπινη αντιμετώπιση, σύμφωνα με το σουηδικό δίκαιο. Μετά από άλλη καταδίκη, υπηρετεί έξι μήνες σε μια φυλακή του Μάλμε. Αργότερα, ένας σουηδός δικαστής ζητάει από υπάλληλο του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ να ανακαλέσει το διαβατήριό του. Χωρίς έγκυρο διαβατήριο, οι σουηδικές αρχές αναγκάζονται νομίμως να τον απελάσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου καταδικάζεται 12 χρόνια σε ομοσπονδιακή φυλακή για πολλαπλές πλαστογραφίες.
 
Από το σημείο αυτό και έπειτα, ακόμα και μέσα στα πλαίσια κράτησής του, η συναρπαστική του προσωπικότητα και η πανουργία του, δεν θα επισκιαστούν άλλο. Θα συνεχίσουν να εκφράζονται μέσα από τρανταχτές αποδράσεις και μικρές πλεκτάνες. 
Κατά την απέλαση στις ΗΠΑ, θα αποδράσει τη νύχτα, ετοιμάζοντας μια νέα φυγή στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, μα δεν θα καταφέρει να πάει μακριά. Συλλαμβάνεται μέσα σε λίγες ώρες από αστυνόμο της Βασιλικής Καναδικής Αστυνομίας και παραδίδεται στην αμερικανική συνοριακή περιπολία.
Τον Απρίλιο του 1971, σύμφωνα με το Ομοσπονδιακό Κέντρο Κρατήσεων στην Ατλάντα της Γεωργίας, διαφεύγει ξανά, ενώ περιμένει να δικαστεί. Στο βιβλίο του, ο ίδιος τη θεωρεί μια από τις πιο διαβόητες αποδράσεις στην ιστορία. 
Για καλή του τύχη ο συνοδός του και στρατιώτης των ΗΠΑ, ξεχνά τα χαρτιά του. Έτσι, τον περνούν για μυστικό επιθεωρητή των φυλακών, δίνοντάς του προνόμια κράτησης και πολύ καλύτερο φαγητό, από τους άλλους κρατούμενους. Τότε θα απευθυνθεί σε σε μια φίλη του, την "Jean Sebring", όπως αποκαλεί, που παριστάνοντας  την αρραβωνιαστικιά του, θα του δώσει κρυφά την επαγγελματική κάρτα του "Επιθεωρητή Dunlap" του Γραφείου Φυλακών, την οποία η ίδια αποκτά παριστάνοντας τη συγγραφέα που επιθυμούσε να γράψει άρθρο σχετικά με τα μέτρα πυρασφάλειας στα ομοσπονδιακά κέντρα κράτησης. Θα του δώσει επίσης, την επαγγελματική κάρτα του  "Sean O'Riley", πράκτορα του FBI και αρμόδιου για την περίπτωση του Abagnale. Αργότερα ισχυρίζεται στους αξιωματικούς διορθώσεων ότι ήταν επιθεωρητής των φυλακών και παραδίδει την επαγγελματική κάρτα του Dunlap ως απόδειξη. Τους είπε ότι έπρεπε να έρθει σε επαφή με τον πράκτορα του FBI Sean O'Riley για επείγουσα υπόθεση. Η Sebring κατάφερε να συναντηθεί χωρίς επίβλεψη με τον O'Riley, σε ένα αυτοκίνητο, έξω από το κέντρο κράτησης, παίρνει κρυφά τον Abagnale και τον οδηγεί  σε σταθμό λεωφορείων της Ατλάντα. Εκεί παίρνει ένα λεωφορείο για Νέα Υόρκη και λίγο αργότερα το τρένο προς την Ουάσινγκτον. Σε μια απόπειρα σύλληψής του εκεί, θα μπλοκάρει τον δρόμο παριστάνοντας τον πράκτορα του FBI. Το τέλος αυτής της τρελής καταδίωξης θα έρθει, λίγες εβδομάδες αργότερα. Προσπαθώντας ακόμα να φτάσει στη Βραζιλία, ο Abagnale θα περάσει, χωρίς να το καταλάβει δίπλα από το αστυνομικό αυτοκίνητο δύο ντετέκτιβ του NYPD.
Παρά τις κατάφωρες αδικίες, ο Abagnale πάντα ακολουθούσε έναν συγκεκριμένο δικό του κώδικα δεοντολογίας: "Ποτέ δεν έκλεψα κάποιον που θα μπορούσε να χάσει τη δουλειά του εξαιτίας μου. Δεν ήμουν ποτέ περήφανος γι' αυτό. Δεν υπήρξε πραγματική ικανοποίηση όταν έβγαινα έξω από μια τράπεζα ή όταν είχα εξαπατήσει κάποιον. Αν μη τι άλλο, ένιωθα ενοχή. Πάντα ήξερα ότι έκανα λάθος και ότι θα με έπιαναν. Προς το τέλος, σχεδόν το ήθελα να πιαστώ. Ήταν ένας πολύ, πολύ μοναχικός τρόπος ζωής για έναν έφηβο", εξομολογείται.
 
Από την παρανομία στη νομιμότητα και την επιτυχία
 
Το 1974, αφού υπηρέτησε λιγότερα απ' τα πέντε χρόνια της δωδεκάχρονης ποινής του, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών τον απελευθέρωνει υπό τον όρο να βοηθήσει χωρίς αμοιβή τις ομοσπονδιακές αρχές, να διερευνήσουν τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τους καλλιτέχνες της απάτης, δίνοντας μία φορά την εβδομάδα το παρόν. Μετά την απελευθέρωσή του, ο Abagnale θα αλλάξει πολλές δουλειές, όπως αυτή του μάγειρα, του παντοπώλη και του μηχανικού προβολής ταινιών κινηματογράφου. Απολύθηκε από τις περισσότερες, όταν ανακάλυπταν ότι είχε προσληφθεί χωρίς να αποκαλύψει το παρελθόν του. Και ο ίδιος όμως, κάθε άλλο παρά ευχαριστημένος ένιωθε, βρίσκοντας τις θέσεις εργασίας ανεπαρκείς. 
 
Κάπου εκεί ήρθε η στιγμή να "φλερτάρει" με τα παλιά του λημέρια, αλλά αυτή τη φορά, με κάθε νομιμότητα. Προσεγγίζει μια τράπεζα εξηγώντας ποιος ήταν και τι είχε κάνει. Προσφέρθηκε, λοιπόν, να μιλήσει με το προσωπικό και να τους δείξει τα κόλπα που χρησιμοποιούν οι απατεώνες για να εξαπατήσουν τις τράπεζες με την προϋπόθεση ότι αν δεν έβρισκαν την ομιλία του χρήσιμη, δεν θα του χρωστούσαν τίποτα. Διαφορετικά, η αμοιβή του θα ήταν 500 δολάρια με μια συμφωνία ότι θα προωθούσαν το όνομά του και σε άλλες τράπεζες. Αυτή θα ήταν και η αρχή της νόμιμης ζωής του ως σύμβουλος ασφαλείας.
Αργότερα ιδρύει την Abagnale & Associates, με έδρα την Τούλσα της Οκλαχόμα, ενώ συνεχίζει να συμβουλεύει το FBI, με το οποίο συνεργάζεται μέχρι σήμερα, διδάσκοντας στην Ακαδημία και σε τοπικά γραφεία του σε όλη τη χώρα. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του, περισσότερα από 14.000 ιδρύματα έχουν υιοθετήσει τα προγράμματα πρόληψης απάτης που έχει δημιουργήσει.
 
Πολλά από τα γεγονότα της ζωής του Abagnale αμφισβητήθηκαν ακόμα και πριν την προβολή της ταινίας . Ο ίδιος, δήλωσε: "Ο συγγραφέας μου πήρε συνέντευξη μόνο τέσσερις φορές, πιστεύω ότι έκανε σπουδαία δουλειά στην αφήγηση της ιστορίας, αλλά επίσης, υπερέβαλλε και δραματοποίησε κάποια σημεία της. Αυτό ήταν το ύφος του και αυτό που ήθελε. Πάντα μου υπενθύμιζε ότι απλά διηγείται μια ιστορία και δεν γράφει τη βιογραφία μου". 
 
Ο Abagnale έχει σημειώσει μια σειρά τηλεοπτικών εμφανίσεων σε ψυχαγωγικές και ενημερωτικές εκπομπές, με κεντρικό θέμα την απάτη. Μάλιστα, όταν προσκλήθηκε να μιλήσει στο "The Tonight Show" με τον Johnny Carson, μια κουβέντα που είχε προγραμματιστεί από το κανάλι για 6 λεπτά, διήρκησε 20. Ο ηθοποιός Tom Hanks ονομάζει τις διαλέξεις του Abagnale "το καλύτερο one-man show που θα δεις ποτέ " και τον προσκάλεσε να κάνει μια ομιλία για την  πρόληψη της απάτης σε 300 ηθοποιούς του Χόλιγουντ, άνθρωποι που γίνονται συχνά στόχοι απατεώνων. Ανάμεσα στους ακροατές, οι Jack Nicholson, Penny Marshall, και John Lovitz. 
 
Όσο για την προσωπική του ζωή, την χαρακτηρίζει η ηρεμία και η σταθερότητα. 
Πατέρας και υπερήφανος παππούς, ζει από το 2009 στο Τσάρλεστον της Νότιας Καρολίνας με τη σύζυγό του Kelly, την οποία γνώρισε, ενώ εργάζονταν μυστικά για το FBI. "Συνάντησα τη σύζυγό μου, παντρεύτηκα, ωρίμασα. Είχα την τύχη να βρω κάποιον που πίστευε σε μένα. Τότε ήρθε η ευθύνη των  παιδιών… αυτό με άλλαξε ". Έχουν 3 γιους. Ο Scott, που και ο ίδιος εργάζεται για το FBI, έδωσε στον Frank μία από τις πιο περήφανες στιγμές του, όταν περπάτησε από τη σκηνή για να αποφοιτήσει από την Ακαδημία. Τον Chris, που είναι συνιδιοκτήτης μαζί με την μητέρα του στη μπουτίκ House of Sage και τον μικρότερο Sean, που ζει στην Κίνα και συμμετέχει σε προγράμματα του πανεπιστημίου του Princeton.
 
Κάποια στιγμή ο Abagnale προσέλαβε ερευνητές για να βρουν κάθε δολάριο που είχε κλέψει τότε και τα επέστρεψε όλα, παρόλο που δεν του αποδόθηκε ποτέ τέτοια ρήτρα αποκατάστασης. "Είναι σημαντικό για μένα ότι τα παιδιά μου θα ξέρουν ότι τα έδωσα όλα πίσω".
 
Χρησιμοποιώντας την ίδια δημιουργικότητα και εφευρετικότητα για το καλό, έστρεψε τη μοίρα του, κέρδισε μια υπέροχη, γεμάτη, αληθινή ζωή και, ίσως αυτή η μετάβαση, είναι το πιο μαγικό κομμάτι της ιστορίας του κύριου Abagnale. Τα σέβη μας!
 
Έλενα Αρώνη
 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ