Η Δάφνη Μανούσου και η Γεωργία Παντέλη μάς μιλάνε για την παράσταση "Για να ψοφήσουν οι πρωταγωνιστές"

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Η Δάφνη Μανούσου και η Γεωργία Παντέλη μάς μιλάνε για την παράσταση "Για να ψοφήσουν οι πρωταγωνιστές"

Πείτε μας λίγα λόγια για το έργο!

Γ.Π. Κάνοντας μία απλουστευμένη γενίκευση, θα μπορούσαμε να πούμε, ότι το έργο μάς μιλάει για την ιστορία του κόσμου. « Για την ιστορία ενός ανθρώπου, που δεν ήθελε πια να υποφέρει ». Ο Gabriel Calderon εμπνεύστηκε από τη δικτατορία στην Ουρουγουάη, η οποία ήταν μια από τις μεγαλύτερες σε διάρκεια στην Λατ. Αμερική. Κράτησε 12 χρόνια από το 1973 μέχρι το 1985 και, αναλογικά με τον πληθυσμό της χώρας, είχε τους περισσότερους πολιτικούς κρατούμενους, νεκρούς, βασανισμένους, αγνοουμένους  και εξορισμένους από κάθε άλλη χώρα. Στον αντίποδα των καθεστωτικών συναντάμε τους Τουπαμάρος, δηλαδή την οργάνωση αντάρτικου πόλης. Οργάνωση - μήτρα από την οποία προέρχεται ο πρώην Πρόεδρος της μικρής αυτής λατινοαμερικάνικης χώρας, Χοσέ Μουχίκα. Τι συμβαίνει λοιπόν, όταν σε μία απλή οικογένεια της Ουρουγουάης υπάρχουν μέλη με διαφορετικές ιδεολογίες; Όταν στον στενό πυρήνα της υπάρχουν ή υπήρξαν αντάρτες και καθεστωτικοί; Τι θα συμβεί στην περίπτωση που, όταν τελειώσουν όλα αυτά, κάποιος αναζητήσει την αλήθεια;

Δ.Μ.

Το έργο έχει ως πυρήνα τη δικτατορία στην Ουρουγουάη. Μέσα απο το έργο o Calderon δείχνει πόσο δύσκολο είναι να αγγίξεις ένα τέτοιο θέμα όπως μια δικτατορία, και συγκεκριμένα την δικτατορία της Ουρουγουάης. Δυσκολεύει τους ήρωες του συνειδητά να μιλήσουν για αυτό γιατί όπως έχει πει κ ο ίδιος σε συνέντευξη του έιναι ακόμα νωπό το θέμα. Κατα κάποιο τρόπο αρνείται να πάρει θέση και αφήνει τον ίδιο το θεατή να βγάλει τα δικά  του   συμπεράσματα. 

 IMG_3734.JPG

 

Τι πρόκειται να δούμε πάνω στη σκηνή;

Γ.Π. Στην σκηνή θα δείτε τα μέλη αυτής της οικογένειας, να αναμετρώνται με το παρελθόν, το παρόν και….. το μέλλον. Να έρχονται αντιμέτωποι με τις ενοχές, τα μυστικά και τα πάθη τους. Θα δείτε ανθρώπους που είτε αναζητούν είτε κρύβουν την αλήθεια. ‘Όλα αυτά, όπως αντιλαμβάνεται κανείς, επιφέρουν κωμικοτραγικές καταστάσεις. Πιστεύω, ότι σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη συγκεντρώσεις τα μέλη μίας οικογένειας γύρω από ένα τραπέζι και τους ζητήσεις να μιλήσουν ανοιχτά μεταξύ τους, τα αποτελέσματα θα είναι τα ίδια. Ειδικά, όταν ορισμένοι έρχονται από το παρελθόν… Ουπς!!! Ναι.. Κάποιοι από την οικογένεια είναι «λίγο νεκροί».

Δ.Μ.

Στη παράσταση βλέπουμε κατα κάποιο τρόπο ενα οικογενειακό «reunion» ανάμεσα σε ζωντανούς και σε νεκρούς. Η Άννα, ενα νεο κορίτσι με τη βοήθεια του αγοριού της φέρνει στη ζωή τους νεκρούς της συγγενείς με την ελπίδα οτι θα πάρει κάποιες απαντήσεις σε σχέση με τη δικατορία. Το έργο ενω διαχειρίζεται ενα πολύ σοβαρό θέμα, είναι δοσμένο με αρκετή δόση χιούμορ απο το σκηνοθέτη της παράστασης τον Πάνο Κούγια με αποτέλεσμα να κρατάει τις σωστές ισορροπίες κατα τη γνώμη μου.

 IMG_4214.jpg

Τι σας γοητεύει στον ρόλο σας;

Γ.Π. Υποδύομαι την Χούλια. Την… γιαγιά της οικογένειας!! Το γεγονός, λοιπόν, ότι υποδύομαι μία 70χρονη είναι γοητεία από μόνο του. (γελάει) Η Χούλια, όπως και οι υπόλοιποι χαρακτήρες είναι μία πολύ ιδιαίτερη προσωπικότητα. Στις πρώτες αναγνώσεις - προσεγγίσεις του ρόλου την αντιμετώπισα σαν μία κωμική – γκροτέσκο φιγούρα. Πλέον, πιστεύω πως είναι ένας βαθιά τραγικός χαρακτήρας. Την έχω αγαπήσει πολύ.

Δ.Μ.

Πάιζω την Άννα, τη κοπέλα που θέλει να μάθει τι συνέβη στη δικατορία, που αναγκάζει το αγόρι της να φτιάξει μια μηχανή του χρόνου προκειμένου να φέρει πίσω τους νεκρούς της και στη συνέχεια να πάρει απαντήσεις στα ερωτήματα που θα θέσει. Με γοητεύει η ορμή της και η αποφασιτικότητα της με οτι αυτό συνεπάγεται. Έιναι πεισματάρα σε αυτοκαταστροφικό βαθμό αλλά αυτό που τη σώζει έιναι οτι όλο αυτό το πείσμα το κινεί μια ειλικρινής αθωότητα και αφέλεια.

Ex_que_revienten_los_actores_WEB_64 (1).jpg

 

Πώς είναι να δουλεύεις μαζί με την Αλεξάνδρα Παντελάκη;

Γ.Π. Δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική μιλώντας για την Αλεξάνδρα. Συνεργάστηκα μαζί της, για πρώτη φορά, στην «Φονική Παγίδα», όταν ήμουν βοηθός σκηνοθεσίας δίπλα στον Γιάννη Λασπιά. Τώρα, έχω την τιμή, να παίζω μαζί της. Είναι ένας χείμαρρος με πάθος και ενέργεια μικρού παιδιού. Με συμβουλεύει και με βοηθάει πολύ. Εάν σε εμπιστευτεί και σε εκτιμήσει, σε θεωρεί οικογένειά της.

Δ.Μ. Τι να πει κανείς για την Αλεξάνδρα? Έιναι σχολείο για εναν ηθοποιό. Η καθε της ατάκα κουβαλάει απόλυτη αλήθεια, αμεσότητα και βάθος και έιναι χαρά να παίζει κάποιος μαζί της γιατί έιναι πολύ γενναιόδωρος άνθρωπος. Νίωθω πολύ τυχερή που τη γνώρισα και που φέτος δουλεύουμε μαζι!

 

 Τι θα θέλατε να «πάρει μαζί του» ο θεατής φεύγοντας από την παράσταση;

Γ.Π. Το έργο αναδεικνύει από μόνο του πληθώρα διαχρονικών πολιτικό – κοινωνικών ζητημάτων, τα οποία φωτίζει περισσότερο η σκηνοθετική προσέγγιση του Πάνου Κούγια. Προσωπικά, αυτό που θα ήθελα να περάσει κάτω, είναι η προσήλωσή μας σε μία εμμονική σιωπή, η οποία έχει καταστροφικές συνέπειες για τον κόσμο. Οι άνθρωποι, οι οικογένειες οφείλουν να χτίζουν ειλικρινείς σχέσεις και να μιλούν ανοιχτά. Σε εμένα έχουν χαραχτεί για πάντα τα λόγια της Γκρασιέλα, την οποία υποδύεται η Αλεξάνδρα Παντελάκη: « Θες να μάθεις την αλήθεια; Δεν υπάρχει αλήθεια! Αν ρωτήσεις, ο κάθε ένας από εμάς, θα σου πει μία διαφορετική αλήθεια ». Πιστεύω λοιπόν, ότι όλοι μας οφείλουμε να μοιραζόμαστε την αλήθεια μας, για να πηγαίνουμε μπροστά.

Δ.Μ. Στο έργο ακούγεται μια ατάκα που πάντα με συγκινεί «Γιατί η ζωή είναι μια». Και αυτό είναι κάτι που διαπερνάει ολόκληρο το έργο και τους ήρωες του. Όλο αυτό κουβαλάει μια τραγικότητα αλλά και μια λύτρωση ταυτόχρονα. Έιναι μια συνειδητοποίηση που κάνουν όλοι οι ήρωες συνειδητά ή υποσεινήδητα κατα τη διάρκεια του έργου. Έιναι ωραίο αν καταφέρουμε να το περάσουμε αυτό στο θεατή..

 

Πότε;

Σάββατο 21:00
Κυριακή 19:00

Που;

Θέατρο 104

Ευμολπιδών 41, Γκάζι, 11854 Αθήνα

τηλ 210 3455.020 - 6951269828
email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Εισιτήρια:

viva.gr: https://www.viva.gr/…/th…/gia-na-psofisoun-oi-protagonistes/

και στο ταμείο του Θεάτρου

Παίζουν:

Γκρασιέλα: Αλεξάνδρα Παντελάκη
Χόρχε: Argyris Gkagkanis
Άννα: Daphne Manousou
Χοσέ: Ιωάννης Αθανασόπουλος
Αντόνιο: Αδριανός Γκάτσος
Ταδέο: Christos Karanikolas
Χούλια: Gewrgia Panteli

 

Συντελέστες:

Μετάφραση: Dimitris Psarras 
Σκηνοθεσία: Panos Kougias
Σκηνικά- Κοστούμια: Gina Iliopoulou Lina Stavropoulou
Φωτισμοί: Vagelis Mountrihas
Post Production: David Teissier
Φωτογραφίες: Vassilis Makris - Photographer
Επικοινωνία: Gelly Sarigianni
Παραγωγή: Square Theatre Company Giannis Laspias

Η σελίδα της παράστασης στο Fb: https://www.facebook.com/PanosKougias104/ 

 Ex_que_revienten_los_actores_WEB_46.jpg

 Ex_que_revienten_los_actores_WEB_33 (1).jpg

Της Μαρίας Καραμάνη

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ