Το ποίημα της εβδομάδας

Κάτι βράδια σαν κι αυτό
που νιώθω μόνη
κάτω απ' τη βροχή που πέφτει
εύχομαι να υπήρχε κάποιος
ν' ακούσει τη φωνή μου

και να μου πει
τι λέω
Δεν μπορώ να με ακούσω
Ακούω μονάχα...

Περισσότερα...

Ἤξερες νὰ δίνεσαι ἀγάπη μου...
Δινόσουνα ὁλάκερη
καὶ δὲν κράταγες γιὰ τὸν ἑαυτό σου
παρὰ μόνο τὴν ἔγνοια
ἂν ὁλάκερη ἔχεις δοθεῖ...
Ὅλα μπορούσανε νὰ γίνουνε
στὸν κόσμο ἀγάπη μου
τότε πού μου χαμογελοῦσες...
Γιατί πρὶν μπεῖς ἀκόμα...

Περισσότερα...

Είμ` ένας κύκνος στρογγυλός μες το ποτάμι, είμ` ένα μάτι στα ψηλά καμπαναριά,
και μες στις φυλλωσιές φαντάζω ψεύτικο φως της χαραυγής.
Κανείς δε μου γλυτώνει εμένα!
Ποιος κρύβεται; Ποιανού...
Περισσότερα...

Πρέπει να 'σαι πάντα μεθυσμένος.
Εκεί είναι όλη η ιστορία: είναι το μοναδικό πρόβλημα.

Για να μη νιώθετε το φριχτό φορτίο του Χρόνου
που σπάζει τους ώμους σας και σας...
Περισσότερα...

Ο ήλιος με κοιτάζει στα μάτια
γύρω βουή πολλή
άνθρωποι μουρμούρες
σαν μεγάλα ψάρια σε μια απόχη που μόλις βγήκε από τη θάλασσα
κι οι ακτίνες του ήλιου με τυφλώνουν
...
Περισσότερα...

"Μια μέρα θα γυρίσω πίσω. 
Θα γυρίσω στην πατρική μου γη και στο σπίτι μου. 
Εκεί που ο ουρανός μοιάζει πιο γαλάζιος και πιο ανοιχτός. 
Εκεί που ακόμα με βλέπω έφηβο...
Περισσότερα...

Περισσότερα Άρθρα...