Το πρόσωπο της εβδομάδας: Ασημίνα Αναστασοπούλου - Ηθοποιός

Tο πρόσωπο της εβδομάδας
Το πρόσωπο της εβδομάδας: Ασημίνα Αναστασοπούλου - Ηθοποιός
To ταξίδι με την υποκριτική ξεκίνησε ερασιτεχνικά. Ως ανήσυχη φύση, όμως, σιγά – σιγά άρχισε να ανακαλύπτει όλο και περισσότερα για τον εαυτό της. Και μέσω της έρευνας, που απαιτείται για την απόδοση ενός ρόλου αποφάσισε πως η επιλογή να γίνει ηθοποιός ταίριαζε απόλυτα με τη ψυχοσύνθεσή της.

Έτσι το ταξίδι της υποκριτικής απέκτησε σάρκα και οστά σε επαγγελματικά πια επίπεδο από τη στιγμή που κατάφερε να περάσει στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου.
 
Όπως αναφέρει μάλιστα στο All4fun η Ασημίνα Αναστασοπούλου νιώθει τυχερή και ευτυχισμένη γιατί μπορεί να κάνει αυτό που αγαπάει. 
 
Στο επόμενο καλοκαίρι της αποφοίτησής της συμμετέχει στον χορό της «Ειρήνης» σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη και πριν από λίγες ημέρες, μάλιστα, είχε την ευκαιρία να παίξει για πρώτη φορά στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου.
 
Και η πρώτη της σεζόν, όμως, μετά τη σχολή ήταν γεμάτη θεατρικά. 
 
Ξεκίνησε με τη συμμετοχή της στον «Ευτυχισμένο Πρίγκηπα» σε σκηνοθεσία Άρη Τρουπάκη, ενώ επιλέχθηκε από τον Στρατή Πανούριο για την ιδιαίτερη παράσταση του Εθνικού Θεάτρου στις φυλακές Κορυδαλλού.
 
«Ήταν μια συνεργασία - σταθμός στην ενασχόλησή μου, όχι μόνο στο θέατρο, αλλά στην ίδια μου τη ζωή. Ήταν η απόλυτη επαλήθευση της ουσίας του θεάτρου ΜΑΖΙ. Πιστεύω πως το θέατρο πρέπει να αρχίσει να ταξιδεύει σε μέρη που υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν πρόσβαση σε αυτό και έχουν πολλά να δώσουν στο θέατρο. Τώρα συμμετέχω στην "Ειρήνη"", μια παράσταση ενδιαφέρουσα με αρκετή πρόκληση για τον ηθοποιό. Είναι μια απόπειρα να συντονιστούν ετερόκλητοι κόσμοι και η δυσκολία της φύσης του εγχειρήματος ήταν και αυτή που μας ενεργοποίησε σαν ομάδα να δεθούμε και ν’ αντιμετωπίσουμε μαζί τις δυσκολίες. Το έργο πραγματεύεται την ειρήνη και τον πόλεμο και αν και κατά πόσο υπάρχει το ένα ανεξάρτητα από το άλλο. Είναι ένας πολύ ενδιαφέροντας συνδυασμός μουσικής και θεάτρου με έντονο το στοιχείο του χιούμορ», σημειώνει η Ασημίνα, που μας αποκαλύπτει και τις δύο δουλειές της την προσεχή σεζόν στο θέατρο.
 
‘Εχοντας ιδιαίτερη έφεση στον αθλητισμό εκτός από τη δεδομένη αγάπη της στο χορό ανυπομονεί να ντεμπουτάρει στον κινηματογράφο, ενώ μια από τις μελλοντικές της επιδιώξεις είναι να ξεκινήσει κάποιο μουσικό όργανο.
 
* Δεν είχα σκοπό ποτέ να γίνω ηθοποιός. Άρχισα να ασχολούμαι με το θέατρο ερασιτεχνικά. Το είχα ως χόμπυ. Μέχρι που ο τότε δάσκαλος μου με παρότρυνε να δώσω εξετάσεις για να μπω σε δραματική σχολή. Έτσι, λοιπόν, μπήκα στη δραματική σχολή του Εθνικού θεάτρου και το "ταξίδι" ξεκίνησε.
 
* Η υποκριτική είναι έρευνα. Είναι ανακάλυψη του εαυτού μας, των ανθρώπων γύρω μας, μελέτη της ίδιας της ζωής, να μπορείς να μπεις στα παπούτσια του άλλου.
 
* Κρίση υπήρχε πάντα και θα υπάρχει. Το θέμα είναι πως θες να βλέπεις τα πράγματα. αισιόδοξα ή μίζερα. Θεωρώ πως δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία από το να κάνεις κάτι που αγαπάς.

* Αισθάνομαι τυχερή για αυτό, ωστόσο είμαι απόλυτα εξοικειωμένη με το γεγονός ότι μπορεί  κάποια στιγμή να χρειαστεί να κάνω και κάποια άλλη δουλειά παράλληλα με το θέατρο. Αλλά τα βλέπω όλα σαν ευκαιρίες. Ίσως οι περίοδοι κρίσης να μπορούν να είναι γόνιμες καλλιτεχνικά. Εκεί που γεννιέται η ανάγκη.
 
* Η τέχνη οφείλει να προβληματίσει και ν’ αφήνει τον καθέναν μας ελεύθερο να διαμορφώνει τη δική του σκέψη. Νομίζω, λοιπόν, πως δεν υπάρχει για να θέτει απαντήσεις.
 
* Αποφοίτησα από τη σχολή του Εθνικού θεάτρου πέρσι το καλοκαίρι. Η πρώτη μου δουλειά ήταν μια συνεργασία με το εθνικό θέατρο στην παράσταση του ευτυχισμένου πρίγκιπα σε σκηνοθεσία Άρη Τρουπάκη. Ένα έργο τρυφερό και ελπιδοφόρο. Αργότερα συνεργάστηκα με τον Στρατή Πανουριο στο project στο μουσείο Μπενάκη "Από τη σιωπή της προθήκης στο θεατρικό λόγο".
 
* Το Project αποτελείτο από τέσσερις παραστάσεις κι εγώ συμμετείχα στη μία ""το είπε ο γέρος" μια παράσταση σκίτσο του Θεόδωρου Κολοκοτρωνη. Μια ενδιαφέρουσα εμπειρία, το θέατρο σε ένα μουσείο.
 
* Η διαδικασία ήταν πολύ δημιουργική… Πως από ένα αντικείμενο, και συγκεκριμένα το σπαθί του Κολοκοτρώνη γεννιέται μια ολόκληρη παράσταση.. Μετά συνεργάστηκα πάλι με τον Στρατή Πανούριο στις φυλακές Κορυδαλλού. Ο Στρατής Πανούριος σκηνοθέτησε την τρικυμία του Σαίξπηρ μέσα στις φυλακές με 20 συμμετέχοντες και τη δικιά μου που υποδύθηκα τη Μιράντα, το μόνο γυναικείο ρόλο στο έργο. Αυτή η συνεργασία αποτέλεσε σταθμό και στην ενασχόληση μου με το θέατρο αλλά και στην ίδια μου τη ζωή.
 
* Πρόκειται για ένα εγχείρημα που ανατέθηκε στον Στρατή Πανούριο από το Εθνικό θέατρο ο οποίος χρειαζόταν μια γυναίκα ηθοποιό. Η διαδικασία των προβών ήταν πάρα πολύ δημιουργική και από την αρχή όλοι μας είχαμε μεράκι και αγάπη για να "γεννησουμε" κάτι όλοι μαζί. Ήταν η απόλυτη επαλήθευση της ουσίας του θεάτρου ΜΑΖΙ! Πιστεύω πως το θέατρο πρέπει να αρχίσει να ταξιδεύει σε μέρη που υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν πρόσβαση σε αυτό και έχουν πολλά να δώσουν στο θέατρο. Πολύς κόσμος που το είδε μας έλεγε ένα μεγάλο ευχαριστώ.
 
* Τώρα συμμετέχω στην παράσταση ""Ειρήνη"" του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη και μουσική Νίκου Κυπουργού. Μια παράσταση ενδιαφέρουσα με αρκετή πρόκληση για τον ηθοποιό. Καλείσαι να κάνεις τόσα πολλά πράγματα ταυτόχρονα την ίδια στιγμή, χορεύεις, τραγουδάς και υπάρχεις. Ήταν μια απόπειρα να συντονιστούν ετερόκλητοι κόσμοι.(Καμεράτα, λυρικοί τραγουδιστές, ηθοποιοί και ο Τζίμης Πανούσης). Η δυσκολία της φύσης του εγχείρηματος ήταν και αυτή που μας ενεργοποίησε σαν ομάδα να δεθούμε και ν’ αντιμετωπίσουμε μαζί τις δυσκολίες.
 

* Το έργο πραγματεύεται την ειρήνη και τον πόλεμο και αν και κατά πόσο υπάρχει το ένα ανεξάρτητα από το άλλο. Η σκέψη μας κατά τη διάρκεια των πρόβων ήταν ότι ο πόλεμος υπάρχει από μόνος του ενώ η Ειρήνη δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τον πόλεμο. το κοινό ανταποκρίνεται θετικά στις παραστάσεις. Θα έλεγα σε κάποιον να έρθει να δει την παράσταση γιατί πρόκειται για έναν ενδιαφέροντα συνδυασμό μουσικής και θεάτρου με έντονο το στοιχείο του χιούμορ. 

* Τα τρία χρόνια της σχολής ήταν το πιο πολύχρωμο ταξίδι της ζωής μου. Θα έλεγα πως δοκιμάζεις τον εαυτό σου σε πολλά επίπεδα, έρχεσαι αντιμέτωπος με μια μεγάλη πίεση αλλά το μόνο που μένει στο τέλος είναι οι καλές στιγμές. Και ήταν πολλές. Μπορώ να πω πως τους περισσότερους συμμαθητές μου τους έχω σαν οικογένεια μου. Υπάρχουν φορές που νοσταλγώ τη σχολή και άλλες όχι. Ήδη έχω συνεργαστεί και στον ευτυχισμένο πρίγκιπα και στο μουσείο Μπενάκη με τον Στάθη τον Κόικα, συμμαθητή και φίλο με τον οποίο θα είμαστε μαζί και το χειμώνα στις «Ϊστορίες Άνω Κάτω στο θέατρο Τζένη Καρέζη, σε σκηνοθεσία Μαρίας Σαββίδου.
 
* Επίσης, με δύο άλλους συμμαθητές μου, τον Κωνσταντίνο Γεωργαλή και τον Βασίλη Καλφάκη (που θα είναι επίσης στο "Ιστορίες Άνω Κάτω" ) θα δουλέψουμε πάνω στο έργο "Ένας ήρωας του καιρού μας" του Λερμόντοφ με σκοπό να το ανεβάσουμε τον Απρίλη.Τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας μας ειναι η Δάφνη Νικητακη, η Περσεφόνη Παντόπουλου και ο Απόστολος Καμιτσάκης και το όνομα της ομάδας είναι Lab.oratorium.
 
* Θα ήθελα πολύ να ασχοληθώ με τον κινηματογράφο. Δεν έχω σκεφτεί αν θα ήθελα να κάνω κάτι συγκεκριμένο, αλλά έχω στο μυαλό μου σκηνοθέτες που θα ήθελα να συνεργαστώ. Παρά την οικονομική κρίση που βιώνουμε πιστεύω πως το ελληνικό σινεμά έχει μια τρομερή δυναμική.
 
* Σιγουρα η διαδικασία του να παίξεις σε μια ταινία είναι διαφορετική από εκείνη του θεάτρου.και θα ήθελα να δω αυτή τη διαφορά. Θέλω να καταπιαστώ με πολλά και διαφορετικά πράγματα όσον αφορά στο θέατρο αλλά και στο σινεμά. είμαι ανοιχτή για οποιοδήποτε θεατρικό ταξίδι. Έχω αδυναμία σε συγκεκριμένους συγγραφείς αλλά νομίζω πως με οποιοδήποτε κείμενο καταπιαστείτε πάντα θα βρεις μέσα σου κάτι που να σε αφορά.
 
* Δεν έχω σκεφτεί ποτέ να ασχοληθώ με την τηλεόραση. Η αλήθεια είναι πως δεν ανήκει στα όνειρα μου. Παρ'ολα αυτά ποτέ μη λες ποτέ..
 
* Μου αρέσει πολύ να γράφω, αλλά για μένα. Η αλήθεια είναι πως κάποια στιγμή στο μέλλον θα μου άρεσε να γράψω ένα βιβλίο. Αλλά προς το παρόν μένει μια επιθυμία. Η σκηνοθεσία δεν με μαγνητίζει. Μ’ αρέσει να παίζω.
 
* Λατρεύω ό,τι έχει να κάνει σε σχέση με τον χορό. Λατρεύω τον χορό ως μέσο έκφρασης. Με τη μουσική έχω επίσης καλή σχέση, μου αρέσει να τραγουδάω. 

Είμαι αθλητικός τύπος! Από πάντα ήμουν. Αυτή τη στιγμή, όμως, πέραν από κάποια μαθήματα χορού που κάνω κατά καιρούς δεν ασχολούμαι ενεργά με τον αθλητισμό. Αλλά έχω ασχοληθεί στο παρελθόν και με τον στίβο (άλμα εις μήκος) και με το μπάσκετ. Επίσης θα ήθελα να μάθω στο μέλλον να παίζω ένα μουσικό όργανο.
 
* Η αλήθεια είναι πως σε γενικές γραμμές δεν είμαι λάτρης της πόλης. Αν μπορούσα να μεταφέρω όλα τα θεατρικά δρώμενα σε μια επαρχία κοντά σε θάλασσα θα το έκανα. δεν μπορώ αυτή την ταχύτητα της πόλης. Παρόλα αυτά σίγουρα η Αθήνα έχει τη δική της γοητεία και είναι τροφή σκέψης για έναν καλλιτέχνη..
 
* Το All4fun ενημερώνει για διάφορες παραστάσεις και για οντισιόν. Και μπορείς να ανατρέξεις σε αυτό για παραστάσεις που δεν θα ήταν εύκολο να ακούσεις ότι παίζονται.
 
* Aναλυτικές πληροφορίες για την «Ειρήνη» ακολουθούν στον σχετικό σύνδεσμο: http://www.all4fun.gr/theatre/theater/15116-qq------.html
 
Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 1/8/2017

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ