Το πρόσωπο της εβδομάδας: Δημήτρης Κυρατσούδης - Ηθοποιός

Tο πρόσωπο της εβδομάδας
Το πρόσωπο της εβδομάδας: Δημήτρης Κυρατσούδης - Ηθοποιός
Η αισιόδοξη ματιά ηθοποιών σε μια δύσκολη ομολογουμένως εποχή για τους νέους καλλιτέχνες μοιάζει απαραίτητη. 
 
Μια αχτίδα φωτός πέραν από τον δικαιολογημένο προβληματισμό για το τι μέλλει γεννέσθαι στον συγκεκριμένο χώρο.
 
Και όχι επειδή τυγχάνει να συμμετέχουν σε μια δουλειά, η οποία έχει τις προοπτικές να παρουσιάσει μια μεγάλη εμπορική επιτυχία, όπως είναι το "Παιχνίδι του δολοφόνου" στο Θέατρο Ήβη, αλλά γιατί έχουν την πεποίθηση ότι η γενιά των σημερινών 30άρηδων καλλιτεχνών μπορεί και πρέπει να μην αναστήσει τα φαντάσματα του παρελθόντος.
 
Ο Δημήτρης Κυρατσούδης θεωρεί πως η κρίση φτάνει πια στο τέλος της και πρέπει όλοι μας να εξετάσουμε τα σημάδια που μας άφησε και θα μας αφήσει στο πέρασμα του χρόνου. 
 
Η άποψη του μπορεί ενδεχομένως να μη βρίσκει σύμφωνους αρκετούς συναδέλφους του, όμως όπως και να έχει η συνταγή της δουλειάς, της επιμονής και της πίστης είναι η ίδια, που ακολουθεί και η πλευρά των πιο απαισιόδοξων.
 
Ο Δημήτρης μίλησε στο All4fun για τη συγκεκριμένη συνεργασία του σε μια ιστορία, γραμμένη και σκηνοθετημένη από τους Θανάση Παπαθανασίου, Μιχάλη Ρέππα στο πρότυπο των έργων της Αγκάθα Κρίστι, καθώς μεταξύ άλλων και για τη μεγάλη του επιυθμία του να κάνει σύντομα σινεμά.
 
* Για να είμαι ειλικρινής η υποκριτική ήταν ένα από τα δυο ή τρία πράγματα που σκεφτόμουν από παιδί ότι θέλω ν΄ακολουθήσω. Το θέατρο όμως το αγάπησα μέσα στη σχολή μου. Εκεί έμαθα τι σημαίνει το να είσαι ηθοποιος και τι κόπο θέλει. Πριν ήταν απλά μια επιθυμία που εγώ νόμιζα! Η αλήθεια ήταν εντελώς διαφορετική 
 
* Μεγάλη κουβέντα τι σημαίνει υποκριτική για μένα, δεν απαντιέται εύκολα.
 
* Δε θα ξεκινήσω ν' αναφερθώ σε κλισέ απαντήσεις για την κρίση, γιατί τις ακούμε όπου σταθούμε και όπου βρεθούμε. Θα πω ότι η κρίση τελειώνει, γιατί θεωρώ πως τελειώνει και ότι πρέπει να εξετάσουμε πολύ σοβαρά τα σημάδια που μας έχει αφήσει. Κάτι που σαν λαός δε το κάνουμε γενικότερα. Επιβάλλεται η επόμενη γενιά να μην αναστήσει ποτέ τα φαντάσματα το παρελθόντος. Γιατί όλα αυτά σε λίγο θα είναι παρελθόν.
 
* Η τέχνη δίνει συνεχώς απαντήσεις  και ακόμη καλύτερα θα έλεγα ότι δημιουργει προβληματισμούς! Το θέμα είναι ότι δεν είναι όλα τέχνη. Δεν είναι όλες οι παραστάσεις που γίνονται τέχνη. Δεν είναι όλες οι ταινίες τέχνη, δεν είναι όλα τα τραγούδια τέχνη. Αυτό που εννοούμε μέσα από αυτές τις φράσεις είναι δυστυχώς ή ευτυχώς κάτι δυσεύρετο.
 
* Το "Παιχνίδι του Δολοφόνου" είναι ένα αστυνομικό έργο βασισμένο στα πρότυπα της Αγκάθα Κρίστι. Είναι η πρώτη απόπειρα δημιουργίας μιας τετοιας παραστασης από τον Θανάση Παπαθανασίου και τον Μιχάλη Ρέππα  οι οποίοι υπογράφουν και το κείμενο και τη σκηνοθεσία. Είναι μια κλασική ιστορία στην οποία ψάχνεις να βρεις τον δολοφόνο. Εγώ λοιπόν κάνω τον γιο του θύματος. Περισσότερα δεν μπορώ να αποκαλύψω.
 
* Μέχρι στιγμής έχουμε παίξει λίγες παραστάσεις και οι περισσότερες ήταν sold out. Συνεπώς συμπεραίνω και εγώ πως λογικά κάτι πηγαίνει πολύ πολύ καλά. Θα έλεγα στον κόσμο να έρθει να δει απλά μια καλή παράσταση, ν΄ αφεθεί για δυο ώρες, να μπει στη διαδικασία να σκεφτεί και να περάσει ένα όμορφο βράδυ.
 
* Ουσιαστικά η Λίνα Σακκά με πρότεινε για το καστ και την ευχαριστώ πολύ για αυτό. Με τον Μιχάλη Μαρίνο απλά είχαμε συναντηθεί πριν από κάποια χρόνια για μια ταινία που ήταν (και ακόμα είναι) να κάνει. Κατά αλλά δεν γνώριζα κανέναν, όμως είμαι σίγουρος ότι την άνοιξη που θ' αποχωριστούμε θα αφήσω πίσω μου μόνο καλούς φίλους.
 
* Ο κινηματογράφος είναι η μεγάλη μου αγάπη. Γενικότερα και σαν θεατής και σαν ηθοποιός. Ναι θα ήθελα να κάνω πράγματα. Πράγματα που θεωρώ πως έχω θέση. Δουλειές που τις εκτιμάω και όχι δουλειές που θα λέω απλά ότι έπαιξα σε μια ταινία. Οι απαιτήσεις μου σε σχέση με τον κινηματογράφο είναι μεγάλες. Μάλλον για αυτό δεν θα κάνω ποτέ (σ.σ γέλια).
 
* Αφαλώς η σειρά "Τρελή Οικογένεια" στο Star ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία για μένα να δείξω κάποια πράγματα και την ξεχωρίζω μέχρι τώρα σε ό,τι τηλεοπτικό έχω κάνει. Δεν ήταν απλά ένας ρόλος σε μια σειρά. Είναι αυτός ο ρόλος ο συγκεριμένος που ήταν κάτι ξεχωριστό. Ηταν κάτι που δεν σου  έρχεται κάθε μέρα. 

* Μου αρέσει να γράφω συνέχεια. Σκέφτομαι ιστορίες. Κάποιες είναι και σε προχωρημένη μορφή. Όχι δεν το σκέφτομαι απλά. Θα το κάνω κάποια στιγμή. Όχι στο κοντινό μέλλον. Το σκέφτομαι για δέκα χρόνια μετά ας πούμε.

* Με τον αθλητισμό έχω πολύ καλή σχέση από πολύ μικρή ηλικία. Έκανα πάνω από δέκα χρόνια ύψος και συνεπώς έχω περάσει ατέλειωτες ώρες προπόνησης . Μικρός έπαιζα πιάνο. Όσο μεγαλώνω το ξεχνάω όλο και περισσότερο. Όσο για το χορό παρόλο που χορεύω πολύ καλά δεν μου αρέσει. Σε αντίθεση με το να βλέπω άλλους να χορεύουν το οποίο είναι κάτι που μ' ευχαριστεί πολύ.
 
* Δε θέλω ν' αναφερθώ σε κάτι συγκεκριμένο. Οι άνθρωποι που συνεργαστήκαμε ξέρουν πολύ καλά κι αν δεν τους το έχω πει το έχουν σίγουρα καταλάβει. Όσο για το μέλλον κάνεις δεν ξέρει. Δεν τον έχω σκεφτεί. Εκτός αν με ρωτάς αν θέλω να δουλέψω με τον Ταραντίνο γιατί θα σου απαντήσω ότι είναι κάτι που το σκέφτομαι μέρα νύχτα (σ.σ γέλια).
 
* Μου αρέσει γενικά η Αθήνα. Όλα αυτά που σκεφτόμασταν ότι θα είναι πρόβλημα όταν μέναμε στη Θεσσαλονίκη ήταν λίγο μύθος.
 
* Το Αll4fun μου αρέσει γιατί είναι είναι ενημερωμένο και όλοι ασχολείστε πολύ σοβαρά. Όσες ώρες και αν σας στερεί αυτό από τον χρόνο σας φαίνεται η δουλειά σας ν' αποδίδει καρπούς. Καλή δύναμη και καλή συνέχεια.
 
& Αναλυτικές λεπτομέρεις για το "Παιχνίδι του Δολοφόνου" ακολουθούν στον σχετικό σύνδεσμο: http://www.all4fun.gr/portal/theatre-2/parastaseis/15806-to-paixnidi-tou-dolofonou-ton-reppa-papathanasiou-sto-theatro-ivi.html

Του Κυριάκου Κουρουτσαβούρη, 11/10/2017

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ