Χριστόδουλος Στυλιανού: Είμαι... ο Κομιτζόμπουλος Στελιανός ή... Στελάρας ή...Κουτρούμπας ή... Μελιτζάνας στην "Οδό Αβύσσου, αριθμός Ο"

Είμαι...
Χριστόδουλος Στυλιανού: Είμαι... ο Κομιτζόμπουλος Στελιανός ή... Στελάρας ή...Κουτρούμπας ή... Μελιτζάνας στην "Οδό Αβύσσου, αριθμός Ο"

Καμιτζόπουλος Στελιανός ή Στελάρας, ο επονομαζόμενος ενίοτες και Κουτρούμπας…ποινικός …καταδικασθείς για φόνο…το θύμα πέθανε απο το πολύ ξύλο, "για τον έπιασε στα πράσα τον Στελαρα την ώρα που μπούκαρε να κλέψει…"

Κατακάθι της κοινωνίας ο Στελάρας, έμαθε να βγάζει τα προς το ζειν πότε φοβερίζοντας και δέρνοντας τους άλλους…πότε μπουκάροντας στα σπίτια.
Όταν ήρθε το κράτος να του προσφέρει αμνηστία με αντάλλαγμα να βασανίζει δήθεν προδότες της πατρίδας, ο Στελάρας δεν το σκέφτηκε….τι καλύτερο γιαυτόν…και ελευθερία και θα μπορούσε να εξασκεί αυτό που ήξερε καλύτερα από κάθε τι άλλο…να δέρνει..
 
Στη διαδρομή όμως προς το νησι κολαστήριο και ενώ μετέφερε δύο αριστερούς πολιτικούς κρατούμενους, τον Γιώργη Καρυστινό και τον Παναγή Ζαγκλίφα, ο καιρός χάλασε….άμαθος όπως ήταν ζαλίστηκε …και παραλιγο να πέσει να πνιγεί στη φουρτουνιασμένη θάλασσα αν δεν επενέβαιναν ο Γιώργης και ο Παναγής για να τον σώσουν….
Οι δύο αυτοί άντρες κατάφεραν ό,τι δεν είχε καταφέρει κανείς ως εκείνη την ώρα... να ανοίξουν μια χαραμάδα καλοσύνης μέσα του και να γεμίζει ο Στελάρας με φως σιγά σιγά…ένα φως που θα τον έκανε πραγματικό άντρα,που θα τον οδηγούσε στην πραγματική ελευθερία…
 
Από βασανιστής γίνεται φίλος τους, αδερφός τους, του βγάλανε και παρατσούκλι, τον φωνάζουν Μελιτζάνα λόγω της μωβ μύτης του και του αρέσει...Με κίνδυνο να αποκαλυφθεί φροντίζει τις πληγές τους…απαλύνει τον πόνο τους…στέκεται δίπλα τους ως την τελευταία τους στιγμή προσπαθώντας να τους βοηθήσει με όσα μέσα μπορούσε…
 
43950902_1131307093694667_1704250861368115200_n.jpg
 
"Ρε παιδιά χρόνια λαχταρούσα να έχω έναν φίλο της καρδιάς ,και κοίτα να δεις η πουτάνα η τύχη τι πήγε και μου έκανε, μου έριξε δύο μαζί ,αλλά που, πάνω στον γκρεμό…και δεν μπορώ να κάνω τίποτις για να τους βοηθήσω…"
 
Στο στρατοδικείο ο Στελάρας κλαίει σα μωρό παιδί σε μια γωνιά γιατί άκουσε να καταδικάζουν τον Γιώργη σε θάνατο.Τον Παναγή τον είχε χάσει πριν. Πνίγηκε στην προσπάθεια του να περάσει απέναντι κολυμπώντας για να γλυτώσει από την κόλαση…
 
Αυτοί οι δύο άνθρωποι του έβγαλαν προς τα έξω την αγάπη που δεν γνώρισε ,του έμαθαν την αξιοπρέπεια, τη φιλία, τη δικαιοσύνη και πάνω απ όλα του χάρισαν την πραγματικη ελευθερία..
 
Τώρα πια φοράει Πανταλονια πολιτικά και δεν το μετανιώνει…
Έμαθε πια να συμπεριφέρεται αντρίκια...
 
Χριστόδουλος Στυλιανού, 11/10/2018
 
 
επιμέλεια:Κώστας Ζήσης
 
6747467484654.jpg

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ